NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Poprzednio...
Znalazłaś swoją penicylinę.
Kobieta nie będzie tak do mnie mówić.
Coś ty zrobił?
Stój!
Przemówiłeś.
Gdy tylko będziesz w pobliżu, nawet gdy głos odmówi mi posłuszeństwa,
zawsze będę śpiewać dla ciebie.
Mój mąż produkuje whisky, lecz ledwie wychodzi na swoje.
Ale wspólnik z odpowiednimi koneksjami...
Pan Bonnet osobiście spotka się z panem Alexandrem Malcolmem,
dostawcą najwyborniejszej whisky w obu Karolinach.
Wasi ludzie wyjechali, bo zawiedliście ich zaufanie.
Mianowałem cię kapitanem, nie przygotowując cię na to
ani nie mówiąc, co to znaczy.
On w ogóle we mnie nie wierzy.
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Przez morza
Do Skye
Bałwany i bryza
Wyspy i morza
Góry deszczu i słońca
Wszystko, co było dobre
Wszystko, co sprawiedliwe
Wszystko, co moje
Przeminęło
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Przez morza
Do Skye
Zaśpiewaj mi pieśń O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Serce mocno bije.
A płód jest idealnie ułożony.
To może być w każdej chwili.
Po dwóch porodach
mogłabyś pewnie urodzić sama.
Może.
Ale czuję się lepiej, gdy jesteś w pobliżu.
Nie jako lekarz,
ale ktoś zaufany jak...
Moja mama.
Czas jest różnie oznaczany i mierzony.
Nasze życie zmieniało kolor.
Miejsce intensywnej zieleni lata pod wiecznie zmieniającym się niebem
zajęły rdzawobrunatne barwy jesieni,
brązy zebranych plonów
i fioletowo-niebieski odcień barwionych ubrań.
Tato.
- Cholera. - Co się stało?
Coś mnie użądliło.
Co za okropne żądło.
Mam na nie podmuchać?
Jesteś okrutna.
Zapewne po ojcu.
Cholera.
Nowe słowo?
Musiał je usłyszeć od ojca.
Śniadanie?
Chętnie. Poproszę jajka.
Jemmy powinien odwiedzić Lizzie po śniadaniu.
Bree! Rogerze Mac, jesteście tam?
A gdzie mielibyśmy być?
Już idę.
Szybciej.
Nie.
- Wejdź. - Nie ma czasu do stracenia.
Josiah znalazł ślady zwierzyny na zachód od Ridge.
Mięso to mięso.
Trzeba przygotować się do zimy.
Przydałby mi się dobry strzelec.
Miałam dziś pomagać przy barwieniu ubrań.
Bardzo na to liczyłam.
Roger z tobą pójdzie.
Jeśli masz chęć, Rogerze Mac.
Potrzebuję krzepkich mężczyzn,
a takim wszak jesteś.
Zaczekam na zewnątrz.
- Tam! - Świetnie, chłopcze.
To nie łoś. One mają bardzo duże poroże.
I jak, pułkowniku?
Wiatr wieje z zachodu.
Zejdziemy w dół zbocza,
by nie zwietrzyły naszego zapachu.
Rozdzielimy się.
Roger Mac i ja zajdziemy od tyłu, żeby je wam wystawić.
Ustrzelimy, ile się da.
Przyprowadź konie. Rób, co musisz.
Spotkamy się w Ridge na koniec dnia.
Dobrze.
Żaden ze mnie tropiciel, ale umiem poznać krowi placek,
bo wiele razy w nie wdepnąłem.
Mam nadzieję, że nie polujemy na krowy.
Szlag.
W Ridge są tylko trzy krowy. To żadna z nich.
Jeszcze ciepły.
Mój Boże.
Idź. Muszę przeładować.
Wąż.
Bydlak ukąsił mnie w nogę.
Usiądź. Obejrzę.
Zobaczmy.
Myślę, że był jadowity.
Muszę przeciąć i pozbyć się trucizny.
Odsysając ją.
Czekaj.
Claire używa tego przed zabiegiem.
Dobra. Zrób to.
Jeszcze raz. Szybko, na Boga!
Dość. Wyssiesz mi całą krew.
Narobiłem więcej szkód niż wąż.
Nikogo nie widać. Możesz iść?
Znajdź pozostałych.
Czas farbowania.
Mam nadzieję, że mówisz o ubraniach.
- Zabrzmiało złowieszczo. - Tak.
Zawsze chciałaś być lekarzem?
Nawet nie marzyłam o takiej karierze.
To nie była łatwa droga dla kobiety, gdy byłam w twoim wieku.
Szczytem marzeń było zostanie pielęgniarką.
Ale później się nie wahałaś.
Musiałam być zdeterminowana.
Nikt się nie kwapił, by otworzyć mi drzwi.
Ale gdy masz szczęście i wiesz, co jest ci pisane...
A jeśli nie wiesz?
Albo wiesz, ale po prostu nie możesz?
Większość ludzi
przyjmuje to, co daje im los.
Chodzi o Rogera
- czy o ciebie? - O nas oboje.
Rozmawialiśmy o możliwości nauczania tutaj, w Ridge.
I zaczęłam myśleć, jak trudno byłoby mi wykonywać mój zawód.
Mnie czasem nazywają lekarką, a czasem uzdrowicielką lub wiedźmą.
Ale nie martwię się, jak mnie zwą,
bo robię to, do czego jestem stworzona,
i będę to robić całe życie.
Strata ciebie...
lub Jamiego byłaby dla mnie największym ciosem.
Ale zawsze miałabym moją pracę.
Jesteś inżynierem, Bree.
Niezależnie, jak tutaj to określą,
znajdziesz sposób, by wykonywać swój zawód.
A tata? On wie, kim jest?
Wie.
Właścicielem ziemskim? Tak go nazywają?
Pasuje mu to?
Właściciel ziemski. Mąż.
Ojciec.
To poważne role.
Bądź cierpliwa.
Jeśli powrót do naszych czasów nie wchodzi w grę,
Roger odnajdzie swoje powołanie.
I ty również.
Wrócili.
Jak wam poszło?
- Szczęście nie dopisało. - Zupełnie nic?
Tropiliśmy stadko bizonów,
ale okazały się szybsze, niż przypuszczaliśmy.
Wujek Jamie znalazł coś w drodze powrotnej?
Nie. Jeszcze nie wrócili.
Myślałyśmy, że są z wami.
Jak daleko byliście?
Po drugiej stronie Ridge,
blisko granicy waszych ziem.
Rozdzieliliśmy się. Powiedział, że spotkamy się tu o zmierzchu.
Może pan postanowił rozbić obóz.
I jesteśmy kwita.
Ani śladu naszych?
Ani śladu.
Ale może zauważą dym z ogniska.
Jak się czujesz?
Dobrze.
- W miarę. - Na pewno?
Czuję mrowienie w palcach.
Wargi mi zdrętwiały.
Myślisz, że to normalne?
Wypiłeś dużo whisky?
Nie. Uznałem, że przyda się później.
Co się robi w twoich czasach? Jak ukąsi cię wąż?
Wstrzykują antytoksynę.
Jad, który zwalcza jad?
W pewnym sensie.
Proszę.
Odpocznij. Wyruszymy o świcie.
- Roger? - Jestem.
Znasz ostatnie namaszczenie?
Nie.
Nie będziesz go potrzebować. Nie umrzesz.
Obaj czytaliśmy ten nekrolog.
Tak. Mam zginąć w ogniu,
a teraz czuję, jakbym płonął od środka.
Znam modlitwę za chorych.
I zanim spytasz, nie jest po łacinie.
Odpocznij.
Rogerze.
Musisz zabić Stephena Bonneta.
Jeśli ja nie zdołam, ty musisz.
On żyje.
Wiem.
Brianna słyszała twoją rozmowę z lordem Johnem na weselu.
Jest pewien człowiek...
Philip Wylie, ma u mnie dług,
ma umówić z Bonnetem przemyt mojej whisky,
jeśli ten zgodzi się spotkać.
Lord John zna szczegóły.
Nie wiem, czy potrafię odebrać komuś życie,
nawet jeśli zrobił to, co Bonnet.
Będziesz musiał.
Jeśli ja nie zdołam, ty musisz.
Claire mówiła, że twój ojciec,
Jeremiah, walczył w drugiej wojnie światowej.
Ty też byś walczył, gdybyś mógł.
Zapewne. Ale to co innego.
Gdy widzisz przed sobą żywego człowieka i strach w jego oczach...
Bonnet stał kiedyś przede mną.
Uratowałem go przed śmiercią na szubienicy.
A on zamordował mi przyjaciela.
Zaatakował moją żonę.
A Bree, on ją...
Gdybym tego nie zrobił...
Ale zrobiłeś.
Stało się. Nie zmienisz tego.
Może to jest moja pokuta.
Niefortunnie dla ciebie...
syn musi zapłacić za grzechy ojca.
Za moje błędy...
musisz to zrobić.
Świetny czas na filozofowanie.
Lepszego nie będzie.
A ty jesteś profesorem uniwersytetu.
Jak wszyscy mówią.
Gdybym umarł tej nocy, Rogerze Mac,
obiecaj, że zaopiekujesz się Claire i Ridge.
Nonsens.
Nie musimy się o to martwić, bo będziesz żyć.
To niebezpieczna ścieżka. Zemsta.
Jocasta zapisała River Run twojemu synowi.
Bonnet wypowiedział nam wojnę.
Bronimy rodziny, naszych przekonań,
tych, którzy przyjdą po nas...
Mały Jemmy. Mam powód sądzić,
że Bonnet spróbuje udowodnić, że jest jego synem.
Przywoła świadków z tawerny.
Że Bree poszła z nim z własnej woli za srebrny pierścionek.
„Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z małych, którzy wierzą we Mnie,
temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi
i utopić go w głębi morza”.
Księga Mateusza, rozdział 18, werset trzeci.
Werset szósty.
Zbrodnie Bonneta są niewybaczalne.
Lepiej zetrzeć go z powierzchni ziemi, by już nikogo nie skrzywdził.
Cienka linia oddziela potwora od bohatera.
Jesteś tu, bo kochasz Bree.
Nie żyłaby, gdybyśmy z Claire nie zmienili przeszłości.
Choć miałem ci za złe, że wahałeś cię, czy wrócić,
cieszę się, że tu jesteś.
Muszę wierzyć, że Bóg ma plan.
Jeśli chcesz, bym zmierzył się z Bonnetem,
musisz mnie nauczyć walczyć.
Rogerze Mac...
zrobię to.
Jeśli przeżyję.
Cóż to jest, prokrustowe łoże?
Lepsze to niż łódź Charona.
Jeśli pójdę do piekła,
to w twoim towarzystwie.
Na szczęście nie straciłeś poczucia humoru.
Nie wiem nawet, w którym kierunku idę.
Stój.
Co się stało?
Nic nowego.
Spójrz w górę, Rogerze Mac.
Wiatr wieje z zachodu.
Podążaj za nim do domu.
Jeśli umrę, Claire powinna wrócić.
Odeślij ją. Przekonaj.
Wszyscy powinniście,
jeśli dziecko przejdzie przez kamienie.
Tu nie jest bezpiecznie. Beze mnie.
Powiedz Bree, że jestem z niej dumny.
Daj dziecku moją szablę.
Powiedz Claire...
że mówiłem szczerze.
Boże Wszechmogący, błagam cię z całych sił.
Wysłuchaj mnie, Panie. Nie pozwól mu umrzeć.
Zlituj się, Panie.
Roger! Wujku Jamie!
Roger!
Wujku Jamie!
Roger!
- Roger! - Halo!
Tutaj!
Wujku Jamie!
Roger!
Tam. Za mną!
Nie.
Roger.
Ukąsił go wąż.
Na konia go.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Nie mów, że w twoich czasach nie ma węży.
Są, ale do ukąszenia węża zwykle nie wzywa się chirurga.
Przypominam sobie tylko pewnego człowieka ukąszonego
przez kobrę królewską. Kolega zaprosił mnie na autopsję.
Autopsję?
Jak Leitha Farrisha?
Twoja noga wygląda jak upieczona na rożnie.
Popracuj nad traktowaniem pacjenta, Angielko.
Bree, zostań z ojcem.
Marsali.
Co zrobimy? Trzeba mu coś podać?
Powiedz wszystkim, by szukali larw białych robaków.
Zjedzą martwą tkankę, co powinno pomóc zwalczyć infekcję.
Jest źle?
Tak.
- Można to wyciąć? - Nie.
Jad jest we krwi. Jego organizm musi go pokonać.
Przygotuję kataplazm z cebuli do oczyszczenia rany
i podam mu wywar z penicyliną.
Choć nie wiem, na ile będzie skuteczna podana doustnie.
Szlag! Igła jest złamana.
Roger mówił, że Jamie wymiotował. To ustało.
A Fergus słyszał, że robił kąśliwe uwagi
o saniach, które zrobił Roger. To dobrze wróży.
Tak.
Ale jeśli nogę ogarnie gangrena, to...
Zagonię całe Ridge do szukania larw.
Czy ktoś przywiózł bizona?
Postrzeliłem jednego.
Nie. Wrócili z pustymi rękami.
Josiah obwinia się, że dali im się wymknąć.
Wywar z penicyliną.
Szczęśliwie dla ciebie nie muszę wstrzykiwać ci go w zadek.
To dobrze.
Wbiłaś we mnie dość igieł na całe życie.
Mogę jeszcze jakoś pomóc?
Marsali zebrała wszystkich do szukania larw.
Przyda jej się pomoc.
Czujesz się lepiej?
Tak myślałem, ale nie jestem już pewien.
Dlaczego?
Po prostu...
kiedy wściekasz się na mnie, wiem, że wszystko będzie dobrze.
Ale gdy jesteś łagodna jak baranek...
Nie obrzucasz mnie wyzwiskami
i nie słyszałem żadnego wyrzutu, odkąd wróciłem, Angielko.
Czy to znaczy, że umieram?
Dobra. Nadepnąłeś na węża, durniu.
Nie patrzysz, gdzie leziesz?
Nie zbiegając z góry w pogoni za górą mięsa.
Wystraszyłeś mnie na śmierć.
Myślisz, że ja się nie bałem?
Tobie nie wolno.
Tylko jedno z nas może się bać w tym samym czasie.
I teraz moja kolej.
Dlaczego wstałeś?
Wiem, o czym myślisz, i nie zgadzam się.
Nie umrę
i nie mam zamiaru żyć bez nogi.
Przeraża mnie to.
Nie podoba mi się ten pomysł,
ale mając wybór – twoje życie czy noga...
Nie.
Może być.
- Nie będzie. - Dobrze.
Oddaj mi piłę.
Daj słowo.
- Co? - Słowo.
Mogę być w malignie i stracić zmysły. Jeśli wtedy utniesz mi nogę,
nie będę mógł temu zapobiec.
Jeśli będziesz w takim stanie, nie będzie wyboru.
Może dla ciebie, ale nie dla mnie.
Dokonałem go.
Nic.
Szukam martwych królików.
Zrobiłeś wszystko, co mogłeś.
Chodź do mnie.
Miałem nadzieję, że jeśli wrócimy do Claire na czas...
Wyzdrowieje.
Jest zbyt uparty, by się poddać.
Coś jeszcze cię trapi?
Jeśli zdarzy się najgorsze, mam udać się do miejsca zwanego Wylie's Landing.
Po co?
Chodzi o plan znalezienia i zabicia Stephena Bonneta.
Twój tata uważa, że Bonnet może mieć prawo odebrać nam Jemmy'ego.
Napadł na mnie.
Ludzie w tych czasach uważają dziecko za dowód, że...
oddałaś mu się dobrowolnie.
Gdyż Bóg nie pozwoliłby począć dziecka przez...
- gwałt. - Jesteś ojcem Jemmy'ego.
Byliśmy już po ślubie. Czy prawo nas nie chroni?
Byliśmy sami przy zaręczynach.
Setki świadków były na naszym ślubie po narodzinach Jemmy'ego.
Prawo uznaje stan faktyczny.
Nie sądzę, by prawo wiele znaczyło dla takich, jak Stephen Bonnet.
- Powiedz coś. - Znajdźmy te przeklęte larwy.
Tu nie ma padliny.
Znalazłem!
No już.
Nie płacz, mały.
Zaraz się tobą zajmę. Tylko to zdejmę.
Już...
Mamo.
Mamo...
Hej! Tutaj!
Tu.
Chodź tutaj. No chodź.
Chodź tutaj. Do mnie.
Za mną. Chodź.
Tutaj. Chodź tu.
Chodź, tędy. No chodź.
No chodź!
Bree!
Coś ty sobie myślał?
Josiah znalazł je w martwym...
Nieważne. Mamy je.
- Tylko to się liczy. - Świetnie. Dziękuję.
Jak tam?
Ujdzie.
Te małe glizdy nie bolą.
Ale pewnie strasznie łaskoczą.
Potrafi pocieszyć
ten Roger Mac.
Nie owijaj w bawełnę.
Przegrywa walkę z jadem.
Ale zakażenie nogi...
jest poważne.
Zbyt głębokie, by larwy sobie z nim poradziły.
Gdybym tylko mogła jakoś wprowadzić penicylinę do krwiobiegu...
Rogerze Mac.
Potrzebujesz czegoś?
Chciałbym spać w swoim łóżku.
Transportowanie cię staje się codzienną rutyną.
Myśl o amputacji...
przyprawia mnie o mdłości.
Nie możemy jeszcze poczekać, aż larwy zrobią swoje?
A jeśli nie będzie poprawy? Nie będziemy mieć wyboru.
Wymógł na mnie obietnicę, że tego nie zrobię.
Będzie na ciebie zły, ale przeżyje.
Tylko za każdym razem, gdy spojrzy w dół,
będzie sobie przypominał, że...
To ja mu to zrobiłam.
I że nie dotrzymałam obietnicy.
Pomóż mi.
No dalej.
Dokąd go przenosimy?
Do jego sypialni.
Po co?
Chcę być w swoim łóżku.
Powinieneś słuchać cioci Claire.
Zostać tu, by mogła leczyć ci nogę.
Uważa, że jedynym ratunkiem...
jest odcięcie jej.
Chodźmy.
Jaki będzie ze mnie pożytek bez nogi?
Powiedziałeś tak kiedyś mojemu ojcu? Albo Fergusowi?
Fergus był dzieckiem, gdy stracił rękę.
Co za różnica?
On i twój ojciec są o wiele dzielniejsi ode mnie.
Albo nie tak dumni i uparci.
Pozostali sobą.
To wciąż oni.
To sprawa honoru.
Oni stracili kończyny podczas bitwy.
A ukąszenie przez węża to żaden honor.
Lepiej już pójdę.
Nie. Zostań.
Chcę, by ktoś jeszcze to usłyszał.
Gdy byłem młodszy, bywało, że czułem się winny, bo chciałem,
byś to ty był moim ojcem.
Podziwiałem cię tak bardzo, że uciekłem do Edynburga, by być z tobą.
Ale masz rację.
Teraz rozumiem, jak dzielny był i jest mój ojciec.
Nie myślałem, że doczekam dnia, gdy będzie mi wstyd za ciebie, wujku.
Co tu się dzieje?
Ja...
Lepiej pójdę. Mam coś do zrobienia.
Musiałem się przenieść, Angielko.
Nie chcę, byś spała na podłodze w gabinecie.
Będziesz spać ze mną.
Co się stało?
- Nic. - Nie umiesz kłamać.
Rozmawialiśmy o tobie z Rogerem.
Szkoda, że zostawiłeś Marsali
i przeszedłeś kawał drogi, by zobaczyć się z wujkiem Jamiem,
bo on jest zmęczony.
Ale przyszedłem do niego.
I zostawiłem Marsali samą.
Więc spotkam się z nim zaraz.
Teraz odpoczywa.
- Lepiej poczekaj. - O co chodzi?
Gdzie on jest?
Ciocia Claire sądzi, że będzie musiała amputować...
Jeśli się pogorszy.
Czemu nie chcesz, bym go zobaczył?
Myślisz, że nie dam rady?
Nie. Wiem, że dasz.
To o niego się obawiam.
Jest uparty. Nie chce stracić nogi.
Zachowuje się, jakby to było najgorsze,
co może spotkać mężczyznę.
Nie chciałem cię zdenerwować.
W jednej chwili przejdzie w stan spoczynku.
Co?
Tak mu powiedziałem, gdy padło na mnie.
Że będę zależny od niego, a on będzie przy mnie.
Tak się umówiliśmy, gdybym stracił ucho lub rękę w służbie dla niego.
Droczyłem się z nim.
W stanie spoczynku, co?
Chętnie posłucham, co Marsali na to powie.
Z pewnością dużo.
Wie, jak się żyje ze mną.
Wiesz...
Marsali i ja próbujemy myśleć nie o tym, czego nam brak, lecz o tym, co mamy.
Ty i ja mamy ojca i wujka.
Powinniśmy być przy nim, gdy nas potrzebuje.
To wszystko, co możemy zrobić.
Angielko.
Połóż się przy mnie.
Jestem tu.
Jak się czujesz?
Jak kupa zgniłych flaków.
Z robakami.
Żartowałbyś nawet na łożu śmierci, prawda?
Bardzo boli?
Nie.
Czuję tylko zmęczenie.
Nic dziwnego.
Nie zostawiaj mnie.
Nigdy cię nie zostawię.
Zimno.
Angielko.
Dotykaj mnie.
Dotykaj mnie przed snem.
Jamie.
Nie. Zostań ze mną.
Nie.
Jestem tu.
Nie zostawiaj mnie.
Nie możesz.
Zostań ze mną.
Jestem z tobą.
Dobrze. Tak.
Dałaś mi słowo.
Teraz ja dam ci moje.
Gdy przyjdzie czas, możesz odciąć mi nogę.
Nie wiem, po co go wziąłem.
Z jakiegoś powodu czułem, że tak trzeba.
Myślałem, że znajomość gatunku jakoś przyda się Claire.
To głupie.
Zaczekaj. Nie.
Powąchaj.
Rozumiesz?
Teraz ten, możesz go zerwać.
Dotknij. Tutaj.
Ten, zerwij go.
- Śmiało. - Fergusie.
- Dobry, co? - Fergusie!
Co się stało?
- Pójdę po milady. - Nie ma czasu.
To dziecko nie zaczeka.
Nigdzie nie idziesz.
Jestem.
Proszę.
Gdzie, u diabła, są wszyscy?
Potrzebuję do tego więcej rąk.
Po wszystkim zabierz nogę i zakop ją.
Nie mów mi, gdzie jest.
Przepraszam, wujku. Nie myślałem tego, co powiedziałem.
Myślałeś.
I dobrze, że to powiedziałeś.
W porządku.
Jestem gotowy...
Chyba.
Jeśli chcesz się pomodlić,
to teraz jest dobry moment.
Zagryź to.
Zaczekaj. Wiesz, że żmije leśne są pięknie zbudowane?
Zęby jadowe są połączone z woreczkiem policzkowym.
Gdy kąsają, mięśnie policzków wypychają jad
z woreczka przez zęby do ciała ofiary.
- Co? - Mamo, ich zęby są wydrążone.
Jezusie Przenajświętszy.
Zrobiłaś strzykawkę.
To ten sam wąż?
Będziecie kwita.
Wytrzymaj.
Świetnie to wymyśliłaś.
Wybacz, że przegapiłam twoje przybycie.
Ale jestem bardzo szczęśliwa, że jesteś cała i zdrowa.
Damy jej na imię Felicity.
Pięknie.
Chciałem zaczekać i upewnić się, że jesteś zdrowy, zanim...
Cóż, chciałbym zauważyć, że jednak żyjesz.
Nie sądziłem, że będziesz się chełpić...
Profesorze.
Nie przepuściłbym takiej okazji.
Mogę nie mieć kolejnej.
Wiedz,
że nie jesteś już w żaden sposób zobowiązany
- do wypełnienia mego ostatniego życzenia. - Wiem.
Ale chcę się udać z tobą do Wylie's Landing.
Chcę być świadkiem twojego spotkania...
ze Stephenem Bonnetem.
Próbowałeś mi umrzeć.
To dlatego kazałeś Rogerowi i Ianowi przenieść cię tutaj.
To nie wymagałoby wielkiego wysiłku.
Przeżycie było trudniejsze.
- Jamie. - Tak.
Może byłem gotowy umrzeć, ale to było...
zanim dokonałem wyboru.
Gdy poczułem, że moje serce przestaje bić,
ból się oddalał.
Gorączka opuściła moje ciało i umysł. Myślałem trzeźwo.
Zobaczyłem...
Co zobaczyłeś?
Niezupełnie drzwi, raczej jakiś korytarz.
Mogłem nim pójść, gdybym chciał.
I chciałem.
Wiedziałem, co zostawię za sobą.
W tym momencie zrozumiałem,
że mam wybór.
Iść naprzód
lub zawrócić.
Wtedy poprosiłeś, żebym cię dotykała?
Wiedziałem, że tylko ty możesz mnie sprowadzić z powrotem.
Dlaczego postanowiłeś zostać?
Bo mnie potrzebujesz.
Nie dlatego, że mnie kochasz?
Nawet jeśli ja umrę lub ty...
Czy będziemy razem, czy osobno...
zawsze będę cię kochać.
Nadchodzi wojna.
Bóg uczynił mnie, kim jestem. Wyznaczył mi służbę.
I muszę ją wypełniać.
Za wszelką cenę.
Niezależnie od przyczyny...
Jamesie Fraser, dokonałeś mądrego wyboru.
Napisy: Grzegorz Niksiński